6Juli

En zo rijd ik maar weer eens aan van dit sfeervolle plekje .zo 'n  dorpje boven op de berg straald iets vredige uit, geen scheurende auto s iedereen lijkt elkaar te kennen en zit buiten( uit de zon) het dagelijkse leven gade te slaan

Kinderen hoor je tot laat in de onderstaande spelen opstaat en de ouders genieten van eendrankje mijn buurvrouw,een oud vrouwtje met haar barretje had het er maar druk mee

Als ik haar beschrijf;zwarte kousen, een zwarte schort voor zwart geverfde haren met 5cm witte uitgroei,en uiteraard zwarte pantoffels aan... en keivriendelijk!

Ik neem er nog een kopje koffie en il ben zelfs smorgens om 8.30 niet de enige als mijn navigatie weer op stoom is zegt hij al gauw rijd 45 km over deze weg...

Ik kom uiteindelijk inde buurt van pisticci een mooie plaats helemaal wit uiteraard ook boven op een berg, ik maak er een omweg voor en maak een wandelingetje, je met dat het hierdoor is een bloedheet ik kan me dan ook levendig voorstellen dat men boven op de berg ging wonen

Ik zie een cameraploeg in de weer met statieven ,en als ik terugkom word ik aangesproken door een van hen zo van   vanwaar er waarheen  ik doe mijn verhaal hij kan Engels en blijkt een journalist te zijn van de tv wat ik zei werd door hem rap vertaald naar de cameraman en terwijl de volgende takewerd opgenomen vroeg de journalist of hij mijn verhaaltje ook mocht gebruiken,ze waren namelijk een promotiefilmpje aan het maken van dat gebied....

...en zo kom je nog eens ergens

Ik vervolg mijn route en beland rond  3.30 in the middel of nowhere in het np Pollino en het is hier lekker

Mariet